You are here

BuKaRo`s opinion 4 classics... Reloaded!

Овојпат на Букаров тапет се:

Албер Ками (Странецот)
Пауло Коељо (Алхемичарот)
Венко Андоновски (Папокот на светот)
Гоце Смилевски (Разговор со Спиноза)
Славко Јаневски (Тврдоглави)
Жил Верн (Пат околу светот за 80 дена)
Григор Прличев (Сердарот)
Петар Петровиќ Његош (Горски венец)
Војдан Чернодрински (Мак. крвава свадба)
Максим Горки (На дното)
Ванчо Николески (Волшебното самарче)

Албер Ками (Странецот)

Кој е ќелешот?

Писател на апсурдот или апсурден писател. Исто ти се фаќа.

Странецот

Мерсо е прдло. Гадот беше на пат да ми стане животен идол се до 70 и некоја страница.
Но, да почнеме од почеток.
Најпрвин мајка му пцовисува. Тој одбива да отиде на погребот. Нему сеедно му е.
Погребите и такви церемонии во суштина се лицемерни појави.
Која иронија човече, повеќето луѓе очи си вадат во текот на животот а дури потоа крокодилски солзи ронат по погреби.
Гадот ќари и пичица. Некоја секретарка. Ја дупи нормално, а нејзе од што и се допаѓа сексот му нуди брак. Нему сеедно му е. Бракот секако е катастрофална грешка. Било ја земете секретарката, било директорката. Тоа и во добро и во зло се испоставува.
Гадот се дружи со комшија, еден курајбер кој сеа баш не ми текнува како точно се викаше.
Со него имаат секојдневна навика да собираат тинкачки материјал вртејќи по плажите.
Некои Арапи кои наводно се браќа на една ороспија шо ја дупи комшијата на Мерсо, постојано ги следат. Конечно се сретнуваат, си пцујат мајките и.... настанува тешка туча со нив.
Мерсо се шанкури и полни со олово еден од нив. Го носат во затвор седи во притвор и таму се му е рамно. Вика - ќе го лежам ич кур не ме боли. Се додека судиите не донесат одлука дека го папал. Осуден е на робија. Тука го фаќа паника дига џева и си го урнусува имиџот на искулиран дечко.
Го еба цел филм и престанав да го обожавам.

Дали да ја читам - Шо има брат да се замараш ко сеа цела ти ја раскажав.

Пауло Коељо (Алхемичарот)

Кој е буљашот сфе да му ебам...

Ова е најголемото сељачиште кој од литературата направи турбо-фолк.
Прв е по продажба, прв на топ листи, не е баш најомилен меѓу критичарите...
Некој вид Драган Вучиќ во литературата. Од вакви како овој, книгите во следните години ќе бидат прости и глупи ко селски буквари.

Алхемичарот

Сантијаго е овчар кој свири на кавалче, пуши на чибук и клеца по некоја овца.
Уверен е дека животот му е секс, дрога, рокенрол.
Од лошиот тутун добива лоши трипови за некои си пирамиди, пички, богатства и сл.
Ги шитка овците преминува во Африка.
Книгата е наркоманска тоа го поткрепува и фактот што самиот Коељо бил хипик во младоста.
Алхемичарот е типот кој го бара џенемите. Тој имено се јавува во неколку ликови ко старецот со дебелата книга кај клупата, шиткачот на кристали, продавачот на пуканки? Не, сконтав до крај баш.

За да ви илустирам која мизерна филозофија е вградена во оваа гнасотија ќе ви раскажам едно кусо делче.

Го гледаш ли му вика ( старецот со книгата, алхемичарот ли? пизда ли му матер везе неам кој!)
оној типот шо продава пуканки?
Сантијаго - Аха.
Е, и тој беше овчар ко тебе. Имаше желба да биде морнар и да плови по светските океани.
Наместо тоа тој ги продаде овците и купи апарат за пуканки и се жени.
Едноставно сега и покрај тоа, тој во себе е длабоко несреќен.
Сантијаго - Зошто?
Затоа што не ја исполни својата Лична Легенда.

Е тоа. Лична легенда?
Повеќето од луѓето не успеваат не заради немањето на лични легенди и такви ташаци.
Повеќето од луѓето се жив зијан и не успеваат само заради тоа што гледаат фудбал, пијат пиво и се патриоти.

Но..Ај, да се навратам на дејствието.
Едно време гадот Сантијаго престојува во некое Водно во пустината и таму запознава јако пиче.
Природно некое време ги батали триповите. И прави дете и за да не плаќа алиментација ги пали патичињата.
По талкање во пустињата се запознава со Алхемичарот кој инаку е џанак главен.
Да, точно дека од олово прави злато ама не треба да си мн. интелигентен за да прашаш што купува со него? Океј, и се шетаат... јаваат низ пустината.
Има некои препукувања меѓу партиите во пустината. Ги фаќаат. Алхемичарот му дава од дрогите што секаде верно со себе ги носи. Им прави филм дека е Господ, кобајаги дига песочни бури и огномети.
Некако ги пуштаат и... и понатаму ме фаќа серка ако продолжувам да прераскажувам.
Како секоја мизерна книга завршува среќна типот од овчар станува буџа.
Посраното мото на Сантијаго гласи - Ако нешто навистина го посакуваш цела вселена ќе се стреми да ти се оствари... Која надуена мисла. Полна е трагика за оној кој ќе ја прифати.
Колку тоа навистина вселената ти помага, можеш да забележиш уште денес кај првиот службеник на шалтер што ќе го зачекаш.

Дали да се чита - Во старите добри средновековни времиња лоши книги се палеа заедно со авторите.
Денес, истите тие се викаат бестселери.


Венко Андоновски (Папокот на светот)

Кој е?

Чекај првин да положам кај него, па ќе ти кажам.

Папокот на светот

Има два дела. Ќе го прескокнам првиот.

Јан е сноб кое се “занаша“ дека е џезер. (момент само, да си го попуштам Аца Лукас)
е и... до кај бев. да! Џез? Лоша пубертетска идеја. Фрустриран поради фактот шо неможе да дрнка на саксафон Јан Гад-от се пали до тој степен што напаѓа се што има предзнак народно.
Повремено пишува и поезија и со неа се труди да збари една спонзоруша по име Луција. (еј не слушнал гадот за реквизити како мобилен со камера? кола? стан?)
Таа за разлика од него, е доста пореална и поамбициозна. Таа нејзините амбиции ги реализира во кабинетот на директорот на училиштето. (И најдобриот другар на Јан, повремено ја треска)
Јан се туши пишувајќи есеј против директорот, школото, власта... Клоката всушност можеше да си ја нареди во моментот кога Луција му мавташе со пристапницата. Тој шо демек од принципи, шо од его нема да прифати. Луѓе, книгата спаѓа во жанрот научна-фантастика. Постои ли шутрак таков кој не би сакал да си обезбеди сигурна егзестицијална иднина само затоа што несака да пополни една помочана партиска пристапница? Да не оди во лудница, Јан Гад-от станува циркузант. Патува по светот.
По 15 год. се враќа дома. Се среќаваат со Луција повторно. Јан ја носи во Стоби кај што евоцираат гимназијалски спомени. Мава литро со литро се случуваат некои глупости и едно време... го удира точката и се качува на еден шински мост. Го вади патлакот и оттаму (качен на некоја греда) и се ѕвери на Луција.
Таа пак брца во чантата барајќи пинцета се со цел да му го врати патлакот назад во гаќињата.
Што ќе се случи? Дали Луција ќе успее да му го чапне со пинцетата и врати назад, пред да дојде и да го согази возот? Во ваква хичковско-пеколна завршница ве оставам сами да прочитате и видите како завршува глупава приказна.


Обраќање до писателот - Венко сине, место да бидеш искрен писател и да им кажеш на луѓето дека не е важно во која партија си, дека најбитно е да си го обезбедиш лебот (ко што ти и твоите другар интелектуалци го правите) му вградуваш демодирани идеали на младината како тоа партијата му ја одзема слободата на личноста, независноста, интегритетот и сл. трици.

И да... сепак Центарот на светот е некој сантиметар подолу од папокот колега.

Дали да ја читам - Дај не се заебавајте се, купете ја веќе книгата! Неможам веќе да го трпам професорот како се лигуши во колумните дека им се ниски платите.

Гоце Смилевски (Разговор со Спиноза)

Кој е?

Уште еден социопат произлезен од мојата од компаративно-книжевна школа.
За да добиете јасна претстава каков гној е ќе го цитирам - Во материјалниот свет сум ко лотос во Ганг, опкружен со вода - а сепак сув! или мајстор Буки да ви парафразира - Опкружен во сепаре со пет-шест манекенки - а сепак деснорак љубител на дркањето.

Разговор со Спиноза

Во кратки црти

Гнојот Спиноза оди на часови по латински кај една пичица.
Не и бара слива.
Се случуваат пар срања тој е протеран надвор од Амстердам пичицата повторно го посетува.
Не и бара слива.
Таа се мажи но неможе да има деца. По 10 години пауза повторно се среќаваат.
Таа му се нуди, а тој... да да, знаете, не и го дава!

Умира стаклар и јунфер - Крај на прикаската.

Пропратно Гоцката ве дави и малтретира со филозофии во кој објаснува дека предмет на интерес не му е ништо што има форма - бидејќи таа имала граници. Тој џанам, се интересирал само за безграничното.

Дали да го читам - Сепак ајде да не бидеме завидливци. Прочитајте ја, ако треба и земета ја од библиотека. Интересно е да се види како некој гној пропуштил да осети како курето фаќа луфта и прави шљооооок-шљооооок во тесните вагинини ѕидиње!


Славко Јаневски (Тврдоглави)

Кој е Сљавчо?

Сљавчо е писателот чија книга “Шеќерна приказна“ е првата книга која ја прочитав.
Кога бев мал мислев дека книгата е лудило, фантазија. Кога потпораснав касно увидов дека тоа е една обична гомнарска книга од многуте такви.
Сепак и покрај шо ме врзува мала носталгија ќе се обидам најобективно да дадам мислење.

Тврдоглави

Или Куроглави.
Ова е една циклусот досадни куротресини околу неговото Кукулино. Сфаќам да се работеше за Вегас, Холивуд, Монако и сл?
Се работи за група бизнисмени на кои им е здосадено да држат пиљари и кафулиња.
Сакаат да го прошират бизнисот, купувајќи воденички камења за да отворат воденици-супермаркети. Прв роман за капитализмот во Македонија.
Добро и ги тркалаат тие пусти камења додека по пат ги ловат криминалци и рекетари.
Преживуваат едвај неколумина мечкојади. Со оглед на тоа дека типовите (неофицијално) се блиску до една опозициона партија, власта ги обвинува за нелојална конкуренција и неплаќање ДДВ. Така ги делка еден по еден.

Дали да ја читам - А,бе една книга да прочиташ за Кукулино ти е ко да ги исчиташ сите книги за Париз, ЊуЈорк и Лондон заедно.

Жил Верн (Пат околу светот за 80 дена & 20 000 милји под морето)

Жил Верн големиот визионер. Не поголем од Борис Трајковски.
Скоро секогаш пишува за некои леви типчиња и ексцентрици и тоа особено го сакам и поштовам.
Ај имам 2 книги за раскажување доста е за биографија.

Пат околу светот за 80 дена

Ова мала книшка за авантуристот Филеас Фог е предвидена за нашите седмоодлецни кои одат на ексурзија до Струмица, Гевгелија, Виница и назад.
Нормално им објаснува наставничката - Во тоа време не постоело визен режим.

20 000 милји под морето

Капетан Немо Поздрав! Уште еден униформиран лепотанко кој ја уважува мојата круцијална филозофема - Дека всушност За курот ти се сите!

Немо ко нем! Тотално осамен и незаинтересиран за она што се одвива на површината дури и за клупската сцена замисли!
Храбро непоколебливо заедно со екипажот на својата импровизирана подморничка направа нурка во бескрајните длабочини на океаните. Постојано е возбудлива потрага по негибнатото, по непознатото и неоткриеното.
Еден од моите омилени ликови во рано-младешките денови.
За жал Жил едно неможеше верно да предвиди - дека во денешно време никој нема да може да се скрие и да биде на мира ни пет ебани минути а притоа да не биде вознемируван и малтретиран од најблиските и околината!

Дали да читам - Немора бе немора. Остани си прост и неписмен.


Григор Прличев (Сердарот)

Григора е гадот кој ја напиша нашата најславна поема - Сердарот (на грчки О Арматолос). Тој во Атина, за неа бива прогласен за втор Хомер.
Откако се увидуваат дека се работи за грешка не му ги даваат парињата.
Поштено да нагласам дека не сум специјалист за стихови. Одиме значи дирек на содржајната.

Сердарот

Поема за рекетари. Поправо “О рекетарос“.
Луѓе на кои не по ваша воља им плаќате за заштита се викаат рекетари.
Кузман Капидан е еден од нив, поправо тој е шефот.
Тој заедно со останатите бричени глави од агенцијата го малтретираат локалното население и земаат рекет од стопанствениците.
Кузман и другарите ги штитат од исто така други рекетари познати како Геги.
Тие претпоставувате се лошите рекетари. Значи да се поправам, ова е поема за добри и лоши рекетари. Кога умира шефот на рекетарите, Кузман значи, цело село плачи и жали!
Некој ќе праша а зошто? Па, дека ќе дојдат рекетарите Геги и за поголема пара и претпоставувате жалат дека ќе дојдат рекетарите Геги кои за поголема цена ќе треба да ги заштитуваат.
Тоа е се воглавно што се запамтува.

Дали да ја читам - барај ја во библиотеката Црна Хроника од Аце Боцевски - Циганот, “Бркотница низ Центар Града“, па да видиш што ти иљадапати повозбудлив рекетарски трилер.

Петар Петровиќ Његош (Горски венец)

Кој е бе?
Црногорецов е владика, поет, политичар, реформатор. Знаете како оди тоа...

Строго политичка поема. Во партијата на Црногорците се јавува промуслиманска фракција.
Фракцијата бара нов конгрес и нови измени во врвот. Партијата на Црногорците е расклатена. Ген-секот владиката Данило заедно со останатите од Це-Ка размислуваат како да ги консолидираат редовите.
Најпрвин преку медиумите праќаат апел за мир т.е. враќање назад во партијата ама по старите програмски определби.
Потурчените партијци жестоко одбиваат. Тие бараат и смена на владиката Данило.
Потем следи мала конвенци на која Данило и другите носат одлука, сите одметнати да се исклучат од партијата. Скоро сите ја поддржуваат одлуката сем некои кои во знак на револт ги палат партиските книшки. Сепак, речено-сторено и на крајот фракционерите се протерани засекогаш од партијата. Партијата на Црногорците повторно е компактна целина. Се завршува среќно, благодарение пред се цврстата и одлучна рака на владиката Данило.

Дали да ја читам - Да, секако! Ова е мн. поучна книга за недостигот на внатрепартиска демократија на овие простори...

Војдан Чернодрински (Македонска Крвава Свадба)

Овој е буљашот кој ја напиша славната реченица - Јас не напишав ништо. Јас само ја препишав крвавата наша историја. Тоо брате! И драмата секако му е “крвава“... да не речам, крш!

Македонска Крвава Свадба

Драма околу која се се врти околу една цицлеста девојка со име Цвета (не е таа од песната).
Таа ги поседува најголемите цицлаци во селото и пошироко.
Еден ага-бизнисмен веќе подолго време и го има фрлено пикот на неа.
Агата ја пали колата и оди во текстилната фабрика каде што работи Цвета.
Тој ја кани а таа со трчање влегува во неговиот најнов бел мерцедес. Неколку дена ја држи дома кај него, а потоа ја носи во агенција за манекенки.
Таму другите девојки ја убедуваат да потпише договор кој ќе и овозможи платен курс во Милано.
Во меѓувреме родителите на Цвета се жалат дека е грабната. Посебно овие муабети ги вади нејзиниот сега веќе бивши дечко.
Целата работа оди дури и на суд каде што се одвива судење под будното око на медиумската јавност.
Конечно, донесена е одлука и судот решава Цвета да и биде вратена на родителите.
По некое време Цвета наоѓа печалбар од Австралија и реше да се земе со него.
Љуборниот Ага пристига на денот на свадбата при што настанува општонародна тепачка помеѓу обезбедувањето на Агата и свадбарите.
Епилогот носи жртва. Цвета е погодена од залутан куршум. Нејзините последни зборови се - Умрев еј, а манекенка не станав!


Мислите, дека лажам и измислувам? Повелете прочитајте ја, од збор до збор е така.

Дали да ја прочитам - Оваа “крвава“ историја ја поминаа имено пола мои школски девојки од средно. Што се вели - Ги фрлија пичињата на асфалт.


Максим Горки (На дното)

Гад кој во царска Русија неможел да заврши факултет. Цитирам за него “железните врати на Московскиот универзитет останале претешки“. Се жалел дека го мразат професорите и дека сите бараат мито. Изнервиран му се придружил на Болшевиците.
Кога тие направиле револуција или дошле на власт ако сакате, ко заслуга за преданоста кон партијата, му дале еден голем град да го носи неговото презиме.
Имено како и секој писател што се докопал на власт, максимално ги користел сите нејзини привелегии. Ако се појавил некој подобар писател ќе го накодошел кај Сталин, на кој инаку не требало да му се вели двапати. Сталинчо посочениот веднаш ги праќал на “превоспитавање“ во студениот Сибир.
Евгениј Замјатин е барем триесет илјади пати погенијален и подобар од него. Е него велат “историчарите“ го спасил од прогон во Сибир, со прогон во Франција.
Доброта ти бил овој Горки.

На дното

Како ми тргна значи со драмите...
Во “Кецот“, пишував дека со “Мајка“ е грозен. Оваа драма го вади од калта некако.
Во драмата се опфатени луѓе од најниските слоеви во општество чија професија им е да преживеат до утре. За да биде читана драмава колку-толку сепак мораше да се стави ко лектира.
Оние луѓето, знаете повеќе сакаат да читаат приказни за овчари кои стануваат буџи, отколку за проблемите и навиките на мала група лузери кои секојдневно се бори со бедата и мизеријата на нештото наречено - живот.


Ванчо Николески (Волшебното самарче)

Нема некоја голема разлика помеѓу книгите за деца и за возрасни. Зошто?
И едните и другите ги пишуваат и ги купуваат возрасни. Посебно, книгите за деца, кои ги купуваат најчесто родителите. Кога би ги прашале децата што сакаат да читаат, што би одговориле тие?
Сигурен сум дека не се баш луди да ги читаат лектирите наменети за нив.
Или не барем ваквите.

Трајче дрварчето е дете-производ на транзиционата епоха.
За разлика од другите распрдени дечиња кои играат на плеј-стешјн и компјутери, тој уште на мали години е приморан да заработува за живот.

Секој ден заедно со своето пик-ап камионче оди и краде дрва во шумата. Потем ги продава на пазарите ширум Републиката.
Некои лудаци решаваат да прават светска војна и неговата егзистенција сериозно е загрозена.
Некое време страда, се додека не слушне за постоењето на едни мафијаши кои се нарекуваат партизани. Фаќа врска и се врзува со нив. Снаодлив и способен успева да дојде до клучни луѓе во мафијата со бели мантили. Секојдневно Трајче поминува маршута стотина километри со пик-ап камиончето шверцувајќи секакви лекови и хуманитарна помош.
Партизаните кога ќе дојдат на власт не ја забораваат заслугата на пожртвуваниот Трајче и некоја година подоцна, ко заслуга го ставаат директор на царинската управа.

Дали да ја читам - Да. ќе извлечете поука - навистина има многу шверцери, ама само најголемиот од нив може да стане директор на царинска управа.
Категорија: 
Теми: 

Comments

viktoria's picture

Лееее лоодницаааа..
Букаро возвраќа ударац...

Арно што го масакрира Коељо леле што ми е мило... иако некако алхемичарот ми е на некој лигав начин, драга книга. има добри делови ..

Па успеа чак и Немо -- Жил верн да го набиеш на колец..Ееее :))

во секој случај на Букаро рецензиите се како незаборвен вртоглавен тобоган сред библиотекана , Браќа Миладиновци ;)

StormAngel's picture

Гадна имагинација.
Знаеш и да ја претераш, ама ако, важно е да се објавуваш.
Хах!

А кога ќе му текне некому да дава опинионс за тебе, кревај гаќи сине. Ќе те угризе кучето по газето.=)))))

OdDzorcheKajChimentotO's picture

Ej zamislete eden den decana nashi ke chitaat Klasika od Bukaro!!!!!!!! UAAAAAUUU losh film!
Ova noviov post ti e kako In Your Face demek, badijala zborite, chim ima za mene komentari ke ima i Bukaro...toa ti e isto ko ne e bitno shto Dragan Volkovski e Kral Na Seljacite, nego uvek ke go ima po televiziine.
p.s. Ubavo si kaza Trendo koa vide deka go ima u oficijalen uchebnik od koj mladinata treba da nauchi neshto.

OdDzorcheKajChimentotO's picture

E, Bukaro, zaboraiv da te prasham: Koi knigi ti se svigjaat, ako ima takvi?

гоце's picture

Друже,
Мењај го никот, ќе морам да те бришам пошто ја ујебуваш левата колона.

OdDzorcheKajChimentotO's picture

Е за мојот ник ти е постов?
Не те разбрав, што мислиш со тоа лева колона.
Ај така..

devilll's picture

Букаро сине зошто губиш време во читање книги жиФти мајка немој бе еј. За сите можам да ти прогледам низ прсти но за “Алхемичарот“ си за пред почесна стрелба насочена кон твоето пудинг мозоче. Везе немаш што пишуваш навистина. Целата книга од првата до последната реченица е МУДРОСТ сине, само што ти очигледно слабо стоиш со симболиката па неможеш да разбереш кој што преставува во книгата. Секое патување преставува дадена шанса во животот, размислување за таквиот начин на живот предностите и недостатоците. Секој лик пеставува човечка особина. Оној извадок што си го пишал преставува реална слика на човек кој не ги остварил своите желби покажувајќи му на Сантјаго како би завршил кога не би го следел својот сон. Секое прикажување на Алхемичарот (продавач на пуканки кристали) е второто Јас на Сантјаго, Лична легенда е сопствениот живот, итн...итн...
“Како секоја мизерна книга завршува среќна типот од овчар станува буџа.“...
Ти богзнае на што си бил кога си ја читал книгава. Делумно имаш право типот станува буџа но духовно не материјално... За другите навистина ме мрзиииииии да пишувамммм...

toomuchisnotenough's picture

Aко Алхемичарот ти е прва таква книга, можам да го разберам твоето одушевување. Меѓутоа има и други кои што се многу повеќе го заслужуваат твоето време и се подобро напишани.

Топло ти го препорачувам Херман Хесе како класик во жанрот на популаризацијата на духовните идеи и вредности. Потоа ќе можеш полесно да им пристапиш и на некои изворни текстови од големите светски духовни традиции.

devilll's picture

Нестанува збор за воодушевување него за глупавиот коментар на Букаро како и колку (не) ја има сватено книгата. Хесе да поштуем ги сакам и Сидарта и Степскиот волк и игра на стаклените бисери и среќен е тој што умее да сака....Нормално дека Коељо неможе да се спореди Хесе но многу интересен впечаток ми остави начинот на кој е склопена целата приказна во Алхемичарот и сметам дека воопшто не е шунд таа книга.

anastas87's picture

Мерсо е ѕвер.

Ако не дигнеше паника ќе го рачунав за муфлон. Препрочитај го тој дел или најди нешто од филозофската критика за Ками, ќе ја најдеш поентата - Мерсо добива надеж затоа што има цел пред себе - да го погубат, а народот притоа да му свирка.. не е некоја цел.. Нешто како аналогија на Сизиф - целта е во туркањето на каменот а не да го качиш на планината.

3 поена, Insightful.

aleksandra85's picture

Шо ник имаш ле? И која порака ќе ми ја вадиш на Форум?

Седи еј!Ќе те те ебам во догистајл на лимениот покрив на Кузман

-))))))))))))))))))))))))))))))))))))

EVE STO PORAKI MI PRAKA BUKARO A VELI NE BIL TOJ TAKOV TOJ BIL POVLECEN ,SRAMEZLIV

human_id's picture

Абе ист „Јан-Гад“ си!!Алал вера!!
Кажи му на Венко, не чекај да завршиш!! Да не ти е страв да не станат и за тебе портите на универзитетот претешки?
Направи нешто во животот ебате беља, не само да плукаш по туѓиот труд!
Acta, non verba ашљак

Nuanda's picture

Конечно провокација ...
Јас само би дополнил за оној бразискиот пацов, Куелјо п
Алхемичарот е книга плагијат, збир од Суфи приказни, Басните на Езоп и Марти Мистерија - пацов бре лопов бразилски.
Е, сега уште поголема пацовштина.
„Кодот на Да Винчи“
исто бре се попалил светов ко мрднат, а Марти Мистерија веќе 30 години излегува стрипот, овој Ден Браун направил класична рециклажа, да не речам плагијат, а што кој кур да не речам еве ќе речам-направил плагијат. Добро да не го тупам - не е лошо сработено.
Е, сега интересно и нејасно е како луѓево се лепат на толку отворено ниски превари, тоа е феномен за кој треба да се пишува.
Сакав уште нешто, но ај ... а ми текна. Интересни се овие типови од антрополочки аспект (Куелјо, Браун има и други) знаат бре како од света работа да направат високософистициран кич и тоа да го продадат како вистинска вредност. исто ко Србиве го измислија турбо фолкот, ама бугариве го усовршија до лудачки граници.
Доста е ко за прв пат.

dejavu's picture

ММ да се филмува!
Најдобар стрип на сите времиња, неспоредливо со америчките безвезни стрипови чии јунаци (имињата сакав да кажам) во 90% од случаите завршуваат на -ман.
Јес дека и од ММ има срање епизоди ама.....

venera001's picture

Не се откажуваш,а?
Полесно е да се критикува отколку да се пишува, нели?
Додуша, со некои твои ставови и се согласувам, но сепак не ми е мака за прочитаните дела.

NeOzBilNa's picture

Греота....

BugS's picture

> Интересно е да се види како некој гној пропуштил да
> осети како курето фаќа луфта и прави
> шљооооок-шљооооок во тесните вагинини ѕидиње!

:-)))))))))

dejavu's picture

Кога би имал само 1/100 од имагинацијата на Жил Верн би можел себе си да се наречеш писател и да се осмелиш да критикуваш други писатели.

Букаро за една книга што ја прочитал и ја критикува напиша:
„Не, сконтав до крај баш.“
Јас пак живеев во заблуда дека треба да сконташ па да критикуваш.

Ај молим те напиши нешто за „Небесен Струг“ од Урсула Л. Г. или за Железната Петица од Џ. Л. да се изнасмеам малку, не за друго него кога Алхемичарот не си го сконтал баш, тогаш овие две книги не би ги сконтал ама баш ич.

parvati's picture

јас Букаро не го бранам ама алхемичарот е ова- дрн дрн дрн дрн дрн дрн дрн
и сите наредни книги на Коелјо се исто така дрн дрн дрн дрн дрн дрн
кој не се согласува со мене нека не ми пишува хејтмеил...само нека продолжи со читање.
тоа е до толку дрн дрн дрн што е излишно и објаснување зошто.

dejavu's picture

дрн дрн е да, токму затоа и е најтрагично, што токму дрн дрн авторот на книги за деца од предшколска возраст не успеал да го сконта баш.

NAJmaja's picture

а баш се исплашив дека после тие бооолни коментари ќе размислиш пред да исфрлиш уште нешто... се преварив..
али, морам да признаам, си се надминал=)
цинизо-сарказам на место...одамна не сум сретнала некој што критикува т.е. пљука дела&автори со толку голем мерак=) мора да си имаш голема мака од нив..
сепак, како ти текна да изнапишеш толку многу околу книгиве, а да ги наведеш тие што не ги читале у погрешен смер, ќе ми остане мистерија

parvati's picture

јас сакам да видам писмена работа од букаро на тема
книга која ме бендисала за време на зимскиот распуст и зошто...

онака. бидејки многу е лесно да критикуваш...ај малку пофали

toomuchisnotenough's picture

Морам да признаам дека мојата прва реакција беше да се придружам до колективното распљукување по Куељо, што секако го заслужува од естетско(-елитистичка) гледна точка.

Меѓутоа, треба да се има на ум дека Алхемичарот, со сите свои слабости, е сепак книга што на многу луѓе им го отворила умот за некои квалитативно нови содржини што поинаку не би нашле начин да допрат до нив.

Со други зборови, Паоло Куељо е Драган Вучиќ на современата поп-духовна литература.

На сличен начин, Букаро можеме да го сметаме за вонбрачен син на Драган Вучиќ и Ед Вуд отелотворен како бард на современата македонска сајбер "литература".

Букаро's picture

Велиш = “Со други зборови, Паоло Куељо е Драган Вучиќ на современата поп-духовна литература.“

а јас во текстот напишав

Ова е (Коељо) најголемото сељачиште кој од литературата направи турбо-фолк.
Прв е по продажба, прв на топ листи, не е баш најомилен меѓу критичарите...
Некој вид Драган Вучиќ во литературата.

Како и шо си мислев. Ти си еден од многуте истакнати плукачи на мојот лик и дело, кои едноставно не го читаат напишаното, но сепак осеќаат длабок внатрешен немир и потреба по секоја цена да го искритикуваат истото.

Тебе инаку нема да те викаме никако.. оти се знае... ти си копиле! -)

toomuchisnotenough's picture

Цитираш селективно. Јас на почетокот велам:

"Морам да признаам дека мојата прва реакција беше да се придружам до колективното распљукување по Куељо, што секако го заслужува од естетско(-елитистичка) гледна точка."

Сакале-неќеле, и ти си дел од нашиот "колектив". Следствено, сум сакал да ти се придружам тебе и уште на неколку други.

Кога видов дека го споредуваш со ДВ, си мислев да ти се скарам затоа што ме плагијаризираш -- во претходната нишка јас те споредив токму со ДВ, односно луѓето што му одат во емисија за да си игра мајтап со нив. Арно ама, изумив некако да ти пишам, и еве што ме снајде!

Почестен сум од тоа што ме покопиљачи. Сега се чувствувам дека сум небаре дел од ѕвезденото друштво што толку елоквентно и продлабочено го рецензираш во последните две стории.

А, да... Одлична употреба на кралското "ние". Само, да не излезеш "Крал за еден ден", ако знаеш што сакам да кажам. Ако не знаеш, со задоволство би ти објаснил.

Lion_King's picture

За Венко, меѓу другото напиша:
"Дали да ја читам - Дај не се заебавајте се, купете ја веќе книгата! Неможам веќе да го трпам професорот како се лигуши во колумните дека им се ниски платите."

Ееее, жабокречино една...Венко ли бре се жали со продадени над 8 000 примероци од “Папокот на светот“ и вкупно 5 000 книги со неговите драми?! :-) Не ти е срам да го ругаш најпродаваниот писател во Македонија во последните 50 год.(официјално потврдено од ДПМ)?!
Иди бре продавај палома на Камени мост, ебате тоа самобендисаниот!
Се’ стручњаци бреееејјј...што нација ќе бевме..?

toomuchisnotenough's picture

тазе, таква нација ќе бевме...

SANJICKA's picture

ама многу сереш!
Се изгуби во гневот.
Прибери се

niksal's picture

Mislam ..onaka ima i dobri komentari ( posebno za Koeljo ) ali za nekoj preterues .... ali coek MNOGU PRDIS , premnogu , malku so usul mislam ... jes da e tvoe licno mislenje, milsam , pa posle vakvi komentari sto ostanuva da procitame ... ova iskreno.

OdDzorcheKajChimentotO's picture

Me iznenaduva kolku nezno site pishuvate kon Bukaro-do nekade i sfakjam, epten mu e..avme detstvo u proshliot, ama ipak, ovoj pat se svrte i na domashnite!

Za posleden pat, Bukaro sinko, eve ti edna replika od "Tetoviranje" (ej kolku bi sakal da znam shto bi pokenjal za ovoj film):
-LECHI SE, LJUBO...LECHI SE..

OdDzorcheKajChimentotO's picture

Во врска со Куељо, Браун и Драган Волковски...
Не дека не се превише комерцијални и проѕирни, ама ако пробаш да размислиш, тоа е и нивната цел. Како поинаку ке му објасниш на едноставниот човек она што му е пред нос? Што би било доколку Нострадамус пишувал како Букаро? Хаос!!!
Коељо и Браун добро знаеле колку и што треба да напишат за мнозинствто да разбере.

БуКарка's picture

Ете драги баграши веќе неколку дена се немам логирано како Букарка. . а актуелноста на букаро опадна на форумот па за да си ја поврати славата буки ми пратил порака на мојот ник Александра 85 и ми вели логирај се како Букарка имаш порака. .
отварам Букарка и има што да видам стварно порака од букаро . .еве ви ја прочитајте ги најцрните фантазии на ПИЧкателот овај писателот

Aleksandra... dali mozes da zamislis... ama bukvalno da zamislis..
Kako te ebavam tebe... dur majka ti na cel cita nekoj od moite raskazi, a tatko ti sedi na stol i go drka???

Na krajot, zemam so motorna pila ve kastriram site, vi gi sobiram delovite polivam so benzin i ve palam...

na najnakrajot, go vadam i se mocam na ostatocite...

Prestani da go koristis ovoj nik.

ПАТЕТИЧНО НЕЛИ?

Brukaro's picture

Ma daj, patetika? Izbezumenost i nepodnosliva frustracija, ludilo, ocaj i dlaboko cuvstvo deka treba da proba nesto drugo da raboti vo zivotot...

Bruka covece, zarem i ova se desava....

Ej, "pisatele", i jas sakam da bidam kosmonaut...

OdDzorcheKajChimentotO's picture

Не ми се верува! Букаро е ЦАР! И по Тито Bukaro! Сталин говна да јаде!
Леле коа му ја прочитав фантазијата за Aлександра85/букарка, срцево ми затрепери жими неговата поезија. И после ќе ми сере демек јас сум се заканувал, сум се силел итд...искрено, со оглед на тоа како до сега (писателски) ги изразуваше своите фантазии во расказите лично очекував нешто покреативно, ама по све изгледа или ја изгубил магијата или сум го препреценил

Angella's picture

интересно но популарноста на Букаро го достигна зенитот....замислете веке и го клонираа.....а тоа е од историско значенје....

Diabl0's picture

Резиме:
Букаро само сакаше да каже мешто како „Видете, сум ги прочитал овие книги“.

Добро бе букаро, можеше ова и пократко, како тема на форум. Две, три реченици ќе беа доста.

pancec's picture

пффффф....

лесно е: неуспешниот писател е добар критичар. Шо се сметаш самиот за подобар од нив не знам? нивните дела се публицирани, твоите се прикажуваат на багра.