Апсолутно се слагам цо тебе дека се работи за взаемна доверба помеѓу човекот(поединецот) и државата,но сметам дека најголемиот проблем е недостигот на оптимизам.Луѓето веќе имаат чувство дека ништо не зависи од нив.
Не знам колку често си во МК,ама јас толкава апатија никогаш не сум видел.
Од едно време кога народот беше опиен од оптимизам дојдовме во ситуација луѓето да не сакаат да го изметат сопствениот двор,а камо ли улицата пред куќа.
Мислам дека решението е цврст харизматичен лидер и силна медиумска кампања која ќе ги убеди луѓет дека можеме и од нас зависи.
Р.С.Луѓето што имале ентузијазам со фиќо да идат у Дубровник на одмор,фамилијарно,не се сосема изгубени случаи.

Нормално дека волонтерството е битно за било кое општество. Дали е тоа Багра или чичковци од мало што ќе земат неколку клупи во дворот да постават,

Е сега, друга работа е колку во дадено опшество може од страна да се зголемува степенот на волонтерството.

Покрај склоноста кон математиката и изнаоѓањето на секое ново можно, а уште повеќе, и издржано логичко следство, кога се запишав на новинарство не ни верував каква ’мрежна карта’ имаш можност да ставиш во главата со навлегување подлабоко во ненаучните феноменски енкрипции околу кои се ’мотаат’ општествените науки. Во главно, интересно е што ’’стручната’’ или ’’научната’’ литература ми слугува, ама не ме фасцинира. Она што ме фасцинира е индикацијата на ловење на идејни вртлози и генерирачки солуции за подобрување на постојното кои ’’мрежната карта’’ почнува да лови. (извинете, ама самото така се срочи... здрочи).

Сите ќе се сложиме дека секако е значајно, тоа не е спорно. Спорни се вољата, можноста, и финално, моделот на негово конфигурирање и дистрибуирање во практика.

Сум трагала по паралели, ама Југославија и нејзиното ’остолбување’, можеби е соодветен како пример, но не и меродавен. Од неколку причини:

1. Атмосфера (констелација на меѓународни односи и релација на меѓународни стандарди на живеачка, земајќи го, пред се’, предвид БОП како можност на реалните ф-ри на пазарот на сите стопански инфраструктури)
2. Феномен на масовно ниво (фклучена дистинкција на следниве елементи и повеќе: основни ф-ри на производството анализирани по основа на сите нивни суб/структури, пазарни елементи - пазар, цена, инвестиции, ШТЕДЕЊЕ, особено важно е самоиницијативното, а масовно штедење - феноменот во поствоена Кина)
3. Политички систем на управување (за Кина, која цело време ја истакнувам како пример, особено важно е учеството на религиозно-културолошката масовна пот/свест и интересните капиталистички принципи на мотивација кои се крепат на митска лидерска и харизматска послушност на масата

   + + +

4. Геопизицики елементи/фактори
5. Меѓунарно право, рефлексии од историјата и постојни релации
6. и многу други детерминирачки ф-ри

Волонтерството (хуманото волонтерство, како спомнатиов облик во овој текст) не може да се определи како економска аномалија . Но, секако дека ако се појави како практика, би бил стопански феномен, стопански зашто е поширок термин од општествен.

Можам да додадам дека на предавањата по Современи економски системи имав жустри дискусии со Проф. Јане Миљоски. Имавме задача да напишеме статија за Можност за хоризонтална глобализација. Бев повикана да го читам на глас текстот на едно од предавањата. Морам да ви признаам, до ден денешен, ептен ми се допаѓа како сум го срочила и која финеса сум ја истакнала. Пошто е долг, ќе го пратам, па ако сакаат администраторите нека го објават.

Ситуацијата е заебана и факинг неминовна.

Ух, ова ми е прв фрајер-ски долг пост.
Поздрав

Волонтерството како спонтана појава може да се јави само во тривијални облици, кои не се доволно масовни, организирани и фокусирани за да променат нешто суштинско.

Кога е стимулирано од повисока инстанца волонтерстово се претвора во фанатизам, и тогаш веќе може да стане збор за некоја ефективност, која честопати е на штета на самите волонтери.

плиз, наместо да се бламираш со “уради-сам„ дефиниции наивно инспирирани од некој редукционистички фолк-антиглобализам, иди информирај се, ѕирни некои статистики и проекции за трендовите во сиромаштијата.

хммм... мене пак ми си видоа како елементи на разумен и артикулиран обид за објаснување на еден комплексен егзистенцијален проблем. шо ќе праиш, разлики у перцепција.

а можеме да видиме и како функционира и во полска. не ќе да е само до теоретичарот. ќе да има врска и со „имплементаторите“, т.е. мрчаторите.

Една работа прво... Постот беше реакција на тезите на такозваниот економски консултант, уште еден од плејадата реномирани режимски интелектуалци. Ти не беше наведен.

Во однос на „уради сам“ принципот, повеќето ќе се сложат дека на волкот му е дебел вратот зошто сам си ги брка работите. Ај шо те едуцирам,... доста ти е.

мојот пак беше реакција на твојата спремност да коментираш за работи за кои што не си се потрудил ни елементарно да ги истражиш претходно. 1/6 од денешното население (за кое што се смета дека живее во апсолутна сиромаштија) е далеку од „најголем дел од популацијата“, како што тоа го предвидува твојата волчја дефиниција.

и реакција на тоа што, како и обично, целта на твојот пост е повеќе да се кука за некоја замислена лоша работа, наместо трезвено да се одмерат фактите и да се види дали воопшто е така.

"1/6 од денешното население (за кое што се смета дека живее во апсолутна сиромаштија) е далеку од „најголем дел од популацијата“, како што тоа го предвидува твојата волчја дефиниција."

Ај баш да видиме колку има сиромашни.

- Во Македонија:
http://www.cia.gov/cia/publications/factbook/geos/mk.html#People
Population below poverty line:
30.2% (2003 est.)

- На глобално ниво
http://www.imf.org/external/pubs/ft/fandd/2002/06/deaton.htm
...the number of people living on less than $1 a day grew from 1.18 billion in 1987 to 1.20 billion in 1998...

http://www.carnegiecouncil.org/viewMedia.php/prmID/5109
Though constituting 44 percent of the world’s population, the 2,735 million people the World Bank counts as living below its more generous $2 per day international poverty line consume only 1.3 percent of the global product, and would need just 1 percent more to escape poverty so defined. The high-income countries, with 955 million citizens, by contrast, have about 81 percent of the global product. With our average per capita income nearly 180 times greater than that of the poor (at market exchange rates)

Значи имаме 20% од светската популација што живее со под 1УСД дневно (исхрана, становање, транспорт....). Така како што е, тоа е огромна бројка. Само што 1$/дневно и не е баш граница за сиромаштија. Во најголемиот број земји што не се во камено време со 10$ дневно можеш само бедно да живуркаш.
Така што ако се земе пореалистична граница за сиромаштија од некои 10$ дневно, процентот сигурно ќе достигне над 50%.

Да,... ќе заборавев, ти си идиот штом треба ова да ти се објаснува.

абе, ако ти си тој што подобро знае од меѓународни агенции за тоа што е „пореалистична граница„ -- пеки, што уопште те замарам со својата маленкост...

дури и да достигне над 50% (што се разбира е можно кога од ракав ќе протресеш критерум што им оди во прилог на твоите “дефиниции„), сепак тоа е сеуште далеку од “најголемиот дел од популацијата„ што наводно денес во сиромаштија. меѓутоа, ако консултираме авторитети по ова прашање, ќе видиме дека бројката не е ни одблиску толку висока:

http://www.un.org/esa/socdev/poverty/dpi1781e.htm

"Of the 5.7 billion people on the planet, as estimated 1.3 billion live in poverty, with income and consumption levels below nationally defined poverty lines."

1.3/5.7=22%

http://www.sdpi.org/help/articles/mobilizing%20political%20will.htm

"Estimates available in different databases, including that of Global Forum On Environment and Poverty, say nearly one million rural men and women -one out of every five people in the world – live below the poverty line, facing chronic hunger and malnutrition."

one out of every five people in the world = 20%

значи, ако тебе ти се чини дека си сиромашен со плата од $10 дневно, односно $300 месечно, (жал ми е ако е навистина така), нека ти биде утеха дека според некои меѓународно прифатени стандарди и дефиниции ти си у ствари цар!

сигурен сум дека некој што е експерт од оваа област може да даде пософистицирана анализа и критика на овие статистички податоци, вклучително и на методологијата за нивно добивање итн.

иако некои го датираат почетокот на глобализацијата во 1492 (томас фридман, на пример), таа е вистински фактор во последниве 30-40 години. бесмислено е да се смета дека оние што се денес сиромашни си биле богати во минатото, па откако дошла глобализацијата ги осиромашила.

на крај сепак ќе се дојдеме до три суштински заклучоци:

1. бројот на луѓе што денес живеат во сиромаштија е ЗНАЧИТЕЛНО ПОМАЛ од бројот на луѓето што не живеат во сиромаштија.

2. бројот на луѓе што денес живеат во сиромаштија е ЗНАЧИТЕЛНО ПОМАЛ во однос на било кој друг период во историјата.

и, што е најважно:

3. најголемото намалување на бројот на сиромашни е во последниве 2-3 децении, токму периодот кога глобализацијата навистина почнува да зема голем замав.

сите овие три работи покажуваат колку твоето тврдење од првиот коментар:

е само реторика на еден полуинформиран параноик.

а, да -- само се прашував кога ќе пристигне тешката вербална артилерија да пружи поддршка на неухранетата аргументација.

бтњ, во претходниов коментар покажуваш напредок со тоа што барем правиш обид да артикулираш конкретни ставови и дури и да ги поддржиш со аргументи, како на пример цитирање релевантни авторитети (иако тие не пружаат целосна поддршка на твојата позиција -- нпр:

1.2/6=20%, бројка што тешко може да се смета за "најголем дел од популацијата", али тоа за тебе очигледно нема значење.

продолжи така, можда и има надеж за тебе.

ако добро памтам, во USA 2% од населението располага со 98% од националното богатство.толку за границата од 1 долар дневно.
околу милениумските цели на ООН до 2015 година.на таа тема имав проект и мозам да казам дека тешко веројатно ке се исполнат.забораивте да казете за пристапот на телефон и интернет.
има добар процент(не се сеќавам колку30-40%) од светската популација која не поседува телефон.смешки.
додека вие се карате кој казал потоцно,да вце потсетам дека во македонија процентот на редовни интернет корисници е под 10%,а според милениумските цели до 2015 година се планира интернетот да биде бесплатен:))))))))))))))))))))))само незнам за кого треба да биде,коа и тие што имаат мозност да користат ги корситат нет кафинјата за игранје игри.
и засо на тастатурава место ch и zh, има ` и ~?

Вакви муабети не се кажуваат ни на шега.

Ха,да да.
Убаво бе ФРАЈЕР ти си го напишал тоа ама па стварно...СВЕТСКА ВЛАДА ?!?
У ова време на СВЕТОВ?!?НЕ ЗАЕБАВАЈ БЕ )

почетоците на антиглобализациската параноја можат да се проследат назад во јудео-христијанската традиција до приказната за вавилонската кула, како и убедувањето дека на крајот на светот му претходи воспоставување на светска влада од страна на нечестивиот.

ако се тргнат настрана овие бесмислени угнетувачки патријархални демагогии од манипулативно-религиска природа, која е вистинската причина заради која што треба да се плашиме од светска влада?

ако како поединец во рамките на едно општество си се одрекол од некои свои слободи и си дозволил да те управува некоја национална власт, која е разликата да дозволиш со тебе да управува светска власт?

лично, јас би бил позадоволен да живеам под власт на глобална технократско-меритократска елита, отколку да ме шутка наокулу де љупчо, де бранко, де некој си трет полуписмен левучар и од триста курца дете.

глобализацијата е страшна ако целосно одбива да ги земе предвид локалните разнолкости и да им дозволи да продолжат да постојат. но ако се направи како тоа што го правел александар големиот (а не македонски, како што не индоктринираат по училиштата и медиумите), со тоа што им дозволувал на покорените народи да си ја задржат традицијата и донекаде локалната самоуправа, тоа само овозможува поголемо насочување кон продуктивни работи и конечно поголема благосостојба за сите.

Од мој аспект, колку поцентрална е власта, толку е полошо. Толку повеќе индивидуата е побезгласна и понемоќна. Ова е идеолошка причина, и не зависи од тоа каква ќе биде таа светска влада.

Меѓутоа, во конкретната реалност, стравот (или повеќе би рекол отпорот) постои поради тоа што потенцијалната светска влада ќе ги застапува интересите на богатата елита, а не на човештвото. Колку тебе ти наликува тоа на параноја, мене уште повеќе ми наликува на наивност твојата доверба во таквите структури.

Ќе се навратам на муабетот за „нападот“ врз САД што го имавме пред некое време. Ако си замислиме за момент дека некој ти покажал цврст и несоборлив доказ дека целата официјална верзија за настаните е целосна лага, дали и како ќе влијае тоа на твоите размислувања за светска влада, желбата за борба против сиромаштијата на разни агенции и општо за светот во кој живееш?

-- Краткиот живот гори појасно

Глобализација е мачка во вреќа, ставање здрава нога во трн и тн.

Communism is monopoly capitalism

Ако за малце се потисне националниот вознес во себе, глобализацијата не изгледа така лошо.

Internet as an engine of globalization итн...

да, но светска влада не нужно подразбира централизираност, како што е случајот и со националните влади. затоа и спомнав во погорниот пост за важноста на локалните идентитет и самоуправа.

ако ја погледнеме историјата, очигледен е трендот за покомплексни и поинклузивни облици на општествено организирање. државата-нација горе-долу ја одигра својата историска улога, како што тоа претходно го направија феудалните држави/кралства, а пред нив племеско-родовските заедници.

што, по 8000 години уште ќе има државни граници?

па во најголемиот број држави-нации денес националните власти исто така ги застапуваат интересите на богатата елита, а не на човештвото. демократијата и општествената организираност по национален принцип исто така не се совршени, но се сепак најдоброто нешто што сме успеале да го смислиме до сега. мене ми се чини дека во некоја догледна иднина тековното политичко светско уредување едноставно нема да биде во состојба успешно да се справи со промените кои што причинува глобализацијата.

мене ми е јасно дека секој политички систем, јали национално-демократскиот, јали глобално-демократскиот, јали глобално-штотијазнамкаквиот, ќе го реализира некаква си политичка елита. и ми се чини дека во догледна иднина човекот каков што го знаеме сега, ќе има слични слабости како и досега. но тоа нема врска со прашањето за неизбежноста на еден глобален општествено-економско-политички систем. опасноста произлегува од човечкиот фактор, а не од самата глобализација.

во суштина, коментарот ми е истиот од погоре: дали треба да дозволам свирепоста и бескрупулозноста на одредена група поединци да ги стави во втор план благородните достигнувања и тежнеења на некои други, многу повредни поединци и човештвото во целост?

пази, не сум ја некој активист, или уште помалку, некој што прави нешто по ова прашање. но, признавам дека, ете -- ме инспирираат идеи за подобар свет. шо да праам?! (освен да се фатам за работа, се разбира?)

Не е шала, тоа е една визија за подобро утре. Многумина ја критикуваат, но не нудат алтернатива или алтернативата која ја нудат е од типот на -скршете ги машините-.

Треба да се прифати дека нацијата е само преодна фаза на идентификација, а државата на организација. Државите ќе станат дел од поголеми структури, прво како сојузи од типот на Сад и Европа, па потоа и сојуз помеѓу тие сојузи, а идентитетот ќе стане планетарен.

Никој нема да им забранува на луѓето да си веруваат во што сакаат и каква се не култура да си пропагираат, ако истата не е директна закана на слободата и контра-интересите на новиот светски поредок. Исто и религијата е интимна работа и нема што да има влијание во политиката, па фундаментализми од секаков вид не се прифатливи.

Глобализацијата е нужна исто и поради тоа што има има премногу луѓе на овој свет и единствена можност за едноставно прехранување на сите нив, бара поголема меѓународна заложба. И накрај, треба да им се овозможи начин за тие самостојно да дејствуваат, овај преживуваат:)
Во полза на глобализацијата оди и нужноста од ефикасна алокација и искористување на сировините. Потребна е и поголема контрола врз ширењето на нуклеарното и останатите оружја за масовно уништување. Сиромашните држави, како дел од тој систем, ќе добијат јасна финансиска поддршка и истата нема да биде од тип на 0. нешто проценти, туку многу повеќе.
И тоа не е нешто лошо, незнам зошто го гледате како такво?

Ситуацијата е добитничка за сите страни.

А размислувањата и паранојата од новите процеси, изгледаат како кога бушманите во тој филмот пронајдоа шише кокакола, па тоа внесе раздор во нивната заедница и тој со јаката фаца, отиде да го фрли на крајот на светот.

И да во тој нов свет, Америка и другите развиени зeмји имаат многу повеќе да изгубат, од сиромашните. Како прво ќе имаат обврска да ги финансираат сиромашните, ќе треба да отстапат дел од правата и привилегираната позиција која претходно ја имале, во интерес на влевање доверба кај останатите.

Америка со нејзините 50-тина држави, полна со најразличен микс на националности, раси, е логичен пример и насока како светот треба да се трансформира. Секакви луѓе, доаѓаат од секаде и се инкорпорираат во тој систем.

Спротиставувања и инциденти се разбира дека ќе има. Секогаш имало проблеми и власта во Афганистан се бунеше и не сакаше да ги прифати благодетите на цивилизацијата, па работеше на нејзино уништување и Србија вршеше малтретирања врз цивили и стана закана за целиот регион, Садам исто, али она што е најважно е дека со заедничка работа, ќе се успее и сите анахронизми, од типот на диктатори,национализми, религии и слично, ќе бидат ставени настрана, кога луѓето ќе ги видат бенефициите на глобализираниот свет.

Democracy is the road to socialism.

Де бе, Theo-rem, не сфаќам сеа, решлив е или нерешлив, според тебе, проблемов со сиромаштијава? Или воопшто не треба да почне да се решава затоа што се спомена странско име во текстот и баукот UN? И со самото тоа, не ни читаме понатаму, ниту пак се обидуваме да видиме дека човекот,помалку или повеќе, ги кажува истите работи што ти ги потенцираш како пробелеми. Има немаштија. Факт. Е, сеа да се одвои некоја парица поише од тие што имаат за да им се потроши целисходно кај тие што немаат на начин и места кои немачите ќе ги предложат. Мене стварно ми звучи ОК, за почеток на крајот на сиромаштијата.
Мене ми е поголем проблем дали немачите ќе знаат да си ги дефинираат целите и наменски да ги потрошат сретствата, ама нејсе, и тие сипаници се прележуваат.

I'm Winston Wolf, I solve problems.

Види вака, ајде да се свртиме малку кон филозофијата на проблемите, значи општо, било какви и да се.
Прва мисла која треба да не води при решавање на проблемите и која слободно можам да ја наречам аксиома е оваа:
"Секој проблем, било каков, има решение" - од каде следува дека и проблемот сиромаштија има решение, па и според мене тој е решлив. Значи веќе заклучивме дека нема проблем што не е решлив. Тука сега се наметнува едно друго прашање (или подобро да го преформулирам прашање=проблем), "како вистински ќе го решиме проблемот ?". Епа никако поинаку туку само така што ќе пробаме да најдем начин, затоа што секој проблем е решлив проблем.

Бараме начин ... сеуште го бараме и не можеме да го најдеме ... добиваме идеи, идеи и идеи но, изгледа попусто, проблемот сеуште стои, не е решен ... повторно се трудиме и добиваме една демек добра идеа "ке одвоиме по некоја парица па ке им дадеме на сиромасите" ... чудно сега веќе оваа стана стара "добра" идеа ама проблемот сеуште e присутен и не сме го решиле ... ај да пробаме со тоа UN ... јебига пак е тука, ама аксиомата вели дека проблемот има решение ... пак се трудиме стотина, двесте години, а тој ебаниот сеуште стои, па дај бре будали решете го ќе снема нафта, ќе се стопи тоа северниот(или јужниот пол) ... ќе го снема светов ... ке не снема нас ...

И така изгледа навистина има решение само кога и како ке стигнеме до него би ве прашал Вас поштована господо баграши. Со книга, научна теорија или со собирање некоја парица за сиромасите?
Мое мислење за таков вид на проблеми е дека стварно треба да се појави Месијата. Ваше?

..скроз сум убедена, прав си, фала на одговор. Сеа ја ќе седнам, односно ќе легнам да го чекам Г-дин Месаја. Будите ме ко ќе дое.
I'm Winston Wolf, I solve problems.

Гледам, недопрочитанава книга што ја препорачуваш, не ти помогнала да ги разбереш реперкусиите од глобализацијата, и колку таа може да има позитивно влијание врз неразвиените и сиромашни земји. Впрочем, врз СИТЕ земји.

Меѓусебна зависност, размена на добра и услуги, дифузија на технологијата, образованието, политиката, како и економијата. Направи сега аналогија со физичкиот закон кој вели дека телата ја разменуваат (даваат/примаат) топлината со соседните, додека таа не се изедначи. Кој губи, а кој добива сега?

Знаеш ли која е најдискутираната тема во финансиските, научните и технолошките кругови и институции кај најразвиените земји? Аутсорсингот, трансферот на know-how, како и селењето на капиталот во сиромашните земји. Тие немаат начин како да се справат со овој процес, бидејќи глобализацијата е незапирлива, и се води од здрави основи (светот како пазар на знаење и капитал).

Знаеш ли дека пред недела или две Бил Гејтс од Мајкрософт, пред Американскиот Сенат бараше да се олесни или укине виза режимот (H-1B визи, multiple-entry бизнис визи)? А знаеш зошто? Американците се' помалку решаваат да студираат висока технологија, заради напливот на квалитетни експерти од Третиот Свет, кои се подобри од нив.

Знаеш ли дека ако се јавиш за техничка поддршка на >50% од големите IT компании во Америка, всушност ќе разговараш со некој Индиец, бидејќи сите поголеми фирми ги имаат преселено своите услуги и call центри во Индија?

Е сега, замисли што значи плата од 500 до 5000 долари за Индиец, ако во Индија просечната плата е 50 долари, а изборот на работни места беше во доменот на земјоделство и сточарство.

Дали може сиромашна земја да изгуби од глобализацијата? Да, може, ако самозадоволна спие на уши, и ако дозволи да ја згазат ако и' испласираат стока која за неа е основна, а која е поквалитетна и поевтина од нејзината. Која е основна гранка во Македонија? Земјоделството и сточарството. Кое брашно е поевтино, нашето или од странство? Кое млеко е поевтино, нашето или увозното?

---

Беше недочитана, до сега ја дочитав и види чудо пак не ми помогна да го сфатам она што ти си го сфатил. Книгата е сатира за која авторот заработил прогонство но тоа не е толку битно.

Секако дека сиромашните деца имаат корист од големите земји. Замисли само колку се посречни денес оние 10-12 годишни деца што работат по 15 часа, за 1 долар, во новата фабрика на Најк во Индонезија. Сигурен сум дека едноставно пукаат од среќа и се прашуваат какво ли ќе им беше досадно детството да на дојдеа најк, адидас итн...

Очигледно дека ни ти не си го сконтал Земјатин баш, а уште помалку си го дочитал мојот претходен коментар, но не ни битно тоа затоа што баш во Индија, земјата што е пресреќна од глобализацијата затоа што секое 3то дете што ќе преживее има шанси да стане програмер кој ќе работи на запад за 5000 долари, а оние што нема да преживеат, епа на тие нека им е лесна земја...

пс. Во Њу Делхи годишно умираат преку 10000 деца од глад.
пс2. тоа што ти го нарекуваш глобализација (споредби со индијци итн.) некои со право го викаат искористување.
пс3. Темава беше за нешто сосема друго, т.е. за искоренување на сиромаштијата, а големите светски сили неминовно е дека не сакаат да ја истребат, напротив...

Можеби си помлад, и не си го „фатил“ времето на комунизмот во поранешна Југославија. Муабетов твој, како капиталистите од богатите земји ќе ги искористуваат сиромашките да им 'рмбаат за пари, а како тие ќе го земаат „вишокот на вредност“ (според Марксовата терминологија), ептен ме потсетува на комуњарската пропаганда од тоа време, со кое сакаше да се покаже супериорноста на системот на самоуправување, кое нели, ние тогаш го имавме. Резултатите од тој систем се познати. Ги живееме.

Еве ти еден конкретен показател НА КОГО му се крева косата од главата заради глобализацијата: http://mislam.blogspot.com/2005/05/globalisation.html#c111594138766688254. Имаш ти некој пример, освен дека се 'рмба за мала пара (на доброволна основа, да те потсетам)?

---

Кина и Индонезија не се ниту мизерни ниту сиромашни држави. Напротив, баш поради Најк и останатите големи компании, кои нашле интерес да инвестираат во нив, стандардот им се зголемува, технолошки се развиваат и еден ден ќе бидат рамноправни партнери во светската економија.

ќе умираат и повеќе ако им немаат родителите работа

сакале нејќеле големите светски сили, сиромаштијата се намалува и тоа баш поради глобализацијата
сиромаштија може да се одржува во информациски затворено општество, во диктаторски системи, - Северна Кореја, Бутан, поголемиот дел од Африка, бившиот СССР, Албанија со Енвер Оџа итн.
Но никако во земја која е отворена кон светот.
Али да се разбереме- секоја компанија пред да започне да инвестира во некоја земја, треба да има интерес, да постои стабилна ситуација во таа земја, да има политички гаранции за својот капитал.

Да се забрани интернет, да се забранат мултинационалните компании, да се забрани слободната трговија? Бидејќи тие се работите кои се во основите на глобализацијата.
Диабло, велиш не се задоволни со таква работа? Па зошто воопшто работат за толку мала плата? Затоа што нема друга работа, најмногу поради пренаселеноста, после поради техничката назаденост и на крај поради неуспехот на домашните компании да се изборат за подобра позиција во светската економија.
Јас разбирам отпор поради несогласување со некоја идеја, но зошто неконструктивен отпор? Еве имаш ли некоја замисла за тоа како светот би се развивал, што треба да се направи за да биде подобро и похумано за сите?

Земјатин сакаше да каже дека глобализацијата е крај на човештвото. Сите одлики кои го чинат човекот се губат и се заменуваат со оперирани од фантазија роботи. како и да е...

Некој можеби во овој момент помислува утопизам...

Глобализацијата е незапирлив процес, над кој никој нема контрола (ќе повторам, се води од здрави капиталистички основи: поголем пазар, помали трошоци, поголем профит). Дилемата која јас ја поставувам во репликата е: кој е тој што ќе се офајди од глобализацијата, а кого таа ќе го изгори?

Се сеќаваш на Советот бр. 1 од нашите родители и дедовци? „Учи сине за да не работиш“. Е па нема веќе така. Таа реченица сега има капиталистички „сервис пак“: „Работи (паметно) за да преживееш“.

Јас не сум некој адвокат на капитализмот, туку сум практичар. Сами си го баравме (гласавме) тој систем, па сега треба да бидеме мудри и да го искористиме за свое и општо добро. Тој систем им дава можност на оние кои се способни да ги материјализираат (под ова не мислам само на пари) своите таленти. За неспособните има социјална помош. И нема тука лутење, тоа беше НАШ избор, а сега е наша РЕАЛНОСТ. Тој што знае да „плива“, нема што да се секира, а тој што не знае, подобро нека научи. Глобализацијата само ќе ги забрза и потенцира тие процеси, но и ќе им „пресуди“ на тие што живеат во минатото.

Јас на свој грб носам одговорност за цело семејство, и немам време и волја, па ни потреба ако сакаш, да размислувам колку сум експлоатиран. Знам дека тој што ме плаќа зема барем 2-3 пати повеќе од мојата работа, но и се радувам заради тоа, бидејќи НЕГОВИОТ добар бизнис ќе донесе леб на мојата маса. „Синџирот е силен колку и неговата најслаба алка“ (Јапонска поговорка). Сите вклучени во синџирот треба да се среќни, за тој да постои: клиент - работодавец - работник. Ова мора да го разберат сите, иако е премногу едноставно за нашиот „комплексен менталитет“.

Утопизам се нереалните очекувања.

---