Време е за малку саботна забава.
За конечно да ги замолчиме сите турбо-фолкови, техна-мехна, елвир-мекиќи, faux некст-тајм рокери, цицлести поперки и други нафенирани лепотани ...
Дами и господа, J.J. Cale и Eric Clapton, спакувани во еден прекрасен пакет! Песната е една од оние кои започнаа сѐ - Call me the breeze. EC и JJ ја свират на Crossroads фестивалот, придружувани од одличен support бенд. Инаку, многумина ја знаат оваа песна и од одличната преработка на Lynyrd Skynyrd, во побрз и хеви-метал стил. Јас, лично, ја преферирам оваа верзија.
Ultra-cool рокерот J.J. Cale, со својот необичен стил на свирење со отворена рака, изгледа како да мавта над жиците, а излегува прецизен, ритмичен рок. Клептон не може да се промаши, би го препознал неговиот signature соло и спиејќи. Забележете како уживаат музичарите кои свират со нив, оклештени од уво до уво.
Навидум свират без напор, без видливи грчеви и труд да испадне добро, а сепак сѐ е на место, да помислиш дека и ти можеш исто, лесно било...
Ритамот е беспрекорен, нема грешки - те тера да тупкаш со ногата, да свртиш на најгласно и сите дома се собираат да слушнат што сум пуштил. „Да ми снимиш едно вакво CD за во кола“, ми вели жена ми. Син ми, 16-годишен пубертетлија чии другари редовно ги слушаат (нај)горе споменатите имитации на музика, на својата Фејсбук страна како најомилена музика ги посочува Dire Straits, Eric Clapton, JJ ... Сум го научил и по нешто добро, изгледа. ![[се смее] [се смее]](/misc/smileys/smile.gif)
Скок на видеото (YouTube) после брејкот, звукот е со пристоен квалитет.
Внимание! Пуштете на најгласно! И направете си место на подот за тупкање во ритам ...
Последни коментари